روزی یک نفر چوپان در بیابان می گذشت تا زمین علف دار خوبی برای گوسفندان خود پیدا کند. دید جنگل آتش گرفته، ماری هم در میان آتش مانده است، با خود گفت: "خوب است که این مار را از آتش نجات بدهم." 

رفت مار را برداشت در توبره کرد و رفت که از آتش بگذرد. یکدفعه مار سر از توبره درآورد و گفت: "اشهدت را بگو که میخواهم تو را نیش بزنم!"

چوپان بیچاره گفت: "خیلی خب، این هم مزد من بود؟! بیا بریم از سه تا موجود دیگر بپرسیم اگر گفتند سزای نیکی بدی است مرا نیش بزن، والا از توبره بیا بیرون و برو"

مار گفت: "بسیار خب"

رفتند و رفتند تا رسیدند به جوی آبی، چوپان از آب پرسید: "آیا سزای نیکی بدی است؟!" آب گفت: "بلی" چوپان پرسید: "چرا؟" آب گفت: "برای اینکه از من زراعت می کنی و سر جوی آب بعد از آب خوردن، دست و روی خودت را می شویی و آب دهانت را در من می اندازی!"

در اینجا چوپان بیچاره یک سوال را باخت و ناامید شد. مار گفت: "دیدی که یک سوال را باختی، برو تا دو سوال دیگر را بکنی"

چوپان راه افتاد و رفت و رفت تا رسید به درختی، چوپان از درخت پرسید: "آیا سزای نیکی بدی است؟!" درخت گفت: "بلی" چوپان باز دلش شکست و پرسید: "چرا؟" درخت گفت: "شما می آیید پای درخت که من باشم و در سایه ام استراحت می کنید، از میوه ام می خورید، برگم را به گوسفندانتان می دهید و در آخر هم شاخه های مرا برای چوبدستی می شکنید!"

در اینجا امید چوپان قطع شد، مار گفت: "دیدی دو سوال را باختی، یک سوال دیگر داری"

چوپان راه افتاد و رفت و رفت تا رسید به یک روباهی، چوپان تا به روباه رسید گفت: "شیخ بگو ببینم سزای نیکی بدی است؟!" روباه گفت: "باید من اصل مطلب را بدانم بعد بگویم!"

چوپان داستان آتش گرفتن جنگل و گرفتار بودن مار را برای روباه تعریف کرد. روباه با خود فکری کرد و گفت: "من اول باید ببینم وقتی که تو مار را توی توبره کردی چطور به میان توبره رفت، حالا هم مار را با توبره به زمین بگذار و مار یک مرتبه دیگر برود به میان توبره که من ببینم و در بیاید که فتوی بدهم!"

مار از توبره درآمد و به محض اینکه دوباره رفت به میان توبره، روباه گفت: "امانش نده! بزن با سنگ او را بکش! که سزای نیکی بدی است و این را هم در گوش بگیر که دوباره مار را در آستین خود راه ندهی!

فردوسی بزرگ نیز می فرمایند:

سر ناکسان را برافراشتن وز آنان امید بهی داشتن
سر رشته خویش گم کردن است به جیب اندرون مار پروردن است

در خبرها آمده بود که سامانه رفاهی دات آی آر که قرار است از چند روز دیگر میزبان میلیونها ایرانی برای درخواست یارنه باشد از کار افتاده است. از آنجا که این دولت از بیخ دولت تدبیر و امید بوده(صفهای سبد کالا که یادتان هست؟!) و همیشه دنبال افزایش کرامت مردم است، بعید است نسبت به این نقص فنی بی‌تفاوت باشد و حتما راهکاری در نظر خواهد گرفت. یکی از این راهکارها می‌تواند سامانه تلفنی باشد. اگرچه این سامانه هنوز تاسیس نشده است اما ما با آن تماس گرفتیم. شرح مکالمات ما و جناب سامانه تلفنی انصراف از یارانه را بخوانید:

سامانه: 

با سلام. شما با سامانه تلفنی انصراف از یارانه نقدی تماس گرفته‌اید. در صورت تمایل برای انصراف از یانه نقدی شماره یک، و در صورت تمایل برای دریافت یارانه نقدی شماره دو را شماره گیری نمایید.

ما: شماره دو.

سامانه: 

هموطن گرامی، مثل اینکه توجه نفرمودید! عرض کردیم شما با سامانه «انصراف از یارانه نقدی تماس گرفته‌اید» نه سامانه ادامه دریافت یارانه نقدی! حالا اینکه ما بزرگواری کرده و گزینه دریافت یارانه نقدی را هم قرار داده‌ایم 

دلیل نمی‌شود که آن را فشار دهید! باتوجه به این نکته یکبار دیگر به سوال قبل پاسخ دهید.

ما: شماره دو.

سامانه: 

صدبار به این فریدون گفتم این گزینه را نگذار ها! حالا عیبی ندارد. هموطن گرامی شما گزینه دریافت یارانه نقدی را انتخاب کردید. اگر درست نیست گزینه یک و اگر خدای نکرده درست است گزینه دو را فشار دهید.

ما: گزینه دو.

سامانه: 

هموطن گرامی، مایلید تا فرصت هست کمی به جدیدترین احادیث در رابطه با پاداش اخروی انصراف از یارانه نقدی گوش دهید؟ اگر مایلید شماره یک و در غیر اینصورت شماره دو را فشار دهید.

ما: گزینه دو.

سامانه: 

هموطن گرامی ظاهرا شما هیچ رقمه بی‌خیال یارانه نقدی نمی‌شوید، اگر صحیح است شماره یک و در غیر اینصورت شماره دو را فشار دهید.

ما: شماره یک.

سامانه: 

هموطن گرامی، چقدر شما پدرسوخته هستی، بلا! با اینکه اینبار جای شماره یک و دو را عوض کردیم اما گول نخوردید! ولی حالا که انقدر اصرار دارید، باید به این سوالات پاسخ دهید. فقط مد نظر داشته باشید که خودتان خواستید! دریافت یارانه نقدی نشانه نیازمندی شماست. با این وصف شما جزو کدام دسته هستید.

شماره یک: من یک آدم بدبخت بیچاره محتاج به نان شب هستم!
شماره دو: من یک سرپرست خانوار بی‌عرضه هستم که جنم درآوردن نان شب خانواده را نداشته و دولت کرامت افزا باید جور مرا بکشد!
شماره سه: من یک تنبل تن پرور هستم که می‌خواهم مثل بختک چنبره بزنم بر سر منابع ملی و زالووار از آن بمکم!
شماره چهار: به من بدبخت عاجز کمک کنید!
شماره پنج: غلط کردم. من از دریافت یارانه انصراف می‌دهم!

ما: ....

سامانه: 

هموطن گرامی! اگرچه از پشت گوشی دقیقاً معلوم نیست اما مثل اینکه بدجور پوزتان خورد، درست است؟! اگر تا سه ثانیه دیگر شماره مورد نظر را فشار ندهید به منزله انصراف از دریافت یارانه نقدی بوده و ضمناً جهت بیرون کشیدن یارانه‌هایی که تا حالا دریافت کرده‌اید از حلقومتان اقدام خواهد شد!

ما: گزینه پنج.

سامانه: 

هموطن گرامی، شما از دریافت یارانه نقدی انصراف دادید. البته چون اینکار را با زبان خوش انجام ندادید از شما تشکر که نمی‌شود هیچ، هزینه این تماس بعلاوه بخشی از هزینه پیامکهای نوروزی ما روی قبض تلفنتان اعمال خواهد شد. با تشکر از تماس شما.

در فاز نخست قرار است این کارت به تولیدکنندگان اختصاص یابد.

هدف اصلی این طرح، اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها بدون ایجاد تغییری در قانون، عدم تزریق نقدینگی در جامعه و زمینه سازی برای اجرای قانون اصلاح الگوی مصرف تعیین شده است.

اخیرا در برخی از مناطق کشور مثل نقاط مرفه نشین تهران شاهد پدیده های جدیدی در حوزه مسائل و روابط جنسی هستیم. بدون شک چنین رفتارهای نامتعارفی زاییده فرهنگ ما نیست و محصولی وارداتی می باشد که توسط رسانه های بزرگ غرب که شبیه گمرک فرهنگی برای آن عمل می کنند به کشور ما آمده است.
خانه فساد و توطئه یهود ، یهود پس از هزاران تامل در مورد برتری بر مسیحیان و یهودیان و همه جامعه بشری خواست تا برای فقدان جمعیتی خود چاره ای بجوید. متاسفانه این چاره جویی مبتنی بر سیاست های افزایش تراکم جمعیتی نیست، بلکه بر رشد منفی جمعیت سایر جوامع برای ایجاد توازن با جوامع یهودی صهیونیسم تمرکز داشته است.

برای این منظور اولین بار مرغ و خروس ها در آزمایشگاه های صهیونی مورد بررسی قرار گرفتند. با جدا سازی این دو از هم پس از مدتی رابطه جنسی بین دو هم جنس آغاز شد و به تدریج دسته مرغ ها و خروس ها از جیث تعداد رو به کاهش یافتن نهاد. همین امر با ایجاد شکاف جنسی بین جوامع با تولید مکاتب شومی مثل فمنیسم و زن گرایی و مردگرایی و غیره هم امتحان شد. امروز به همین علت رشد جمعیت در بسیاری از کشورهای اروپایی کاملا منفی است.
فاحشگی یک صنف حقوقی: از طرفی با فراموش شدن نهاد خانواده، بی بند و باری ها رفتاری و جنسی دارای توجیه حقوقی و عرفی هم شد و روز به روز در قالب های جدیدی به بازار پر سود تجارت جنسی جهان عرضه می شود.
خانه فساد و فاحشه ها در بسیاری از کشورها دارای حقوق صنفی هستند و مورد حمایت ویژه برخی از نهادها نیز قرار می گیرند. از آنجا که عمر یک روسبی معمولا بیش از 4 سال نیست، برای این امر خدمات بیمه و پشتیبانی در نظر گرفته شده و از حیث پزشکی هم عمل های پیچیده جراحی و زیبایی را برای آن تدارک دیده اند. در غرب فاحشگی بروز برخی زیربناهای حیوانی مکتب فکری آن است.
افراد زیادی هم هستند که با در اختیار گرفتن زنان و دختران به تجارت جنسی می پردازند. در کشورهایی که این امر دارای توجیه حقوقی نیست، تخلفات از این دست به طور قاطع توسط پلیس رهگیری و سرکوب نمی گردد. چرا که رشوه های مالی و جنسی دلالان این حوزه در اغلب اوقات برای دور زدن قوه قهریه اجتماع کفایت می کند.

در ایران و در تهران: مدتی است که تجارت جنسی با سبک های نوین غربی در کشور ما نیز صورت می گیرد. امروز علاوه بر زنان و دختران در بخش هایی از تهران دیده شده است که پسران نیز در ازای دریافت پول، خود را به زنان متمول می سپارند. حتی خانه های فساد و تیمی جنسی پسرانه نیز برای اجاره خدمات جنسی به زنان پولدار وجود دارد.
اجتماع ما یک جامعه جوان است و این امر با محاسن بسیارش، عوارضی را هم به همراه دارد. پتانسیل های جنسی در یک اجتماع جوان بسیار بالاست، اما متاسفانه "سرانه" فرزند آوری نسبت به این نیروی جوان در کشور، به سمتی می رود که غرب اکنون در آن قرار دارد.
این یعنی ما در دهه آتی با بحران جنسی مواجه خواهیم بود. از سویی پیر شدن کشور هم تبعات بسیار بدی خواهد داشت که از دید کسی پوشیده نیست. باید دید آیا سیاست های جمعیتی و اجتماعی دولتی و کلان تدبیری را برای عدم ورود این توطئه صهیونیستی در سال های آتی خواهد اندیشید؟

روی دستش "پسرش" رفت ولی "قولش نه"

نیزه ها تا "جگرش" رفت ولی "قولش نه"

این چه خورشید غریبی است که با حال نزار

پای "نعش قمرش" رفت ولی "قولش نه"

شیر مردی که در آن واقعه "هفتاد و دو" بار

دست غم بر "کمرش" رفت ولی "قولش نه"

هر کجا می نگری "نام حسین است و حسین"

بنازم به این شاه "سرش" رفت ولی "قولش نه" ..