هُوارد معلم آمریکاییِ مدرسه ای در تبریز بود.  فارغ التحصیل یکی از بهترین دانشگاه های آمریکا، پرینستون، سال 1907 در تبریز، تاریخ و حقوق بین الملل و مذهب را تدریس می کرد. 

ورود او به ایران همزمان شد با دوره‌ استبداد صغیر و زمانی که محمدعلی‌شاه مجلس را به توپ بست. مردم تبریز برای اعاده مشروطیت به پا خاسته و نیروهای طرفدار شاه، اقدام به محاصره تبریز کردند. تلاش می کند تا از سفارت آمریکا و سفرای روس و انگلیس برای تغذیه و داروی مردم کمک بگیرد اما تلاشش بی نتیجه ماند. پس از ناامیدی از دولتهای خارجی، نهایتا از ستارخان اسلحه می گیرد و یکصد و پنجاه جوان مبارز را رهبری می کند تا محاصره تبریز را بشکنند و غذا برای مردم فراهم کنند.  

در خبرها آمده بود که سامانه رفاهی دات آی آر که قرار است از چند روز دیگر میزبان میلیونها ایرانی برای درخواست یارنه باشد از کار افتاده است. از آنجا که این دولت از بیخ دولت تدبیر و امید بوده(صفهای سبد کالا که یادتان هست؟!) و همیشه دنبال افزایش کرامت مردم است، بعید است نسبت به این نقص فنی بی‌تفاوت باشد و حتما راهکاری در نظر خواهد گرفت. یکی از این راهکارها می‌تواند سامانه تلفنی باشد. اگرچه این سامانه هنوز تاسیس نشده است اما ما با آن تماس گرفتیم. شرح مکالمات ما و جناب سامانه تلفنی انصراف از یارانه را بخوانید:

هر جا سخن از اعتماد است، نام بانک ملی ایران می درخشد.

شعار قدیمی بانک ملی بر اعتماد تاکید داشت، اما بعد از “فساد بزرگ مالی” اعتماد مردم به این بانک بسیار کمرنگ شد. تناقض آشکار بین شعار و عمل ِ بانک ملی، زمینه ساز ساخت لطیفه هایی در این زمینه بود. این لطیفه ها به صورت دهان به دهان، پیامک(SMS) و پیام های اینترنتی در میان بسیاری از مردم ایران پخش شد تا بعد از شنیدن اخبار ناراحت کننده ی فساد مالی، کاری کنند که مردم چند ثانیه ای به این تلخی ها بخندند.

دریافت وام از شبکه بانکی کشور این روزها تقریبا غیرممکن است، این در حالی است که برخی از تعاونی های اعتباری فعال در بازار پولی کشور، اعطای تسهیلات را منوط به سپرده گذاری کرده اند و وام به شرط سپرده را بر روی درب شعب خود نصب کرده اند.

علی معلم نوشت: از آنجایی که مدیریت ستونِ فقرات پیشرفت یک جامعه است اختصاصاً به این موضوع می پردازیم. امید که مفید فایده گردد. یکی از علائم پیشرفت در حوزه ی مدیریت های فرهنگی-هنری کشور بروز و ظهور روش های نوین(!) مدیرانه و مدبّرانه است. چند نمونه از این شیوه ها را با هم مرور می کنیم: